Herplaatsing niet altijd een succes

In mijn spreekkamer zat een vrouw met haar partner. Beide met hun ziel onder de arm en aan hun voeten Willem. Willem was een niet te herleiden kruising. Ze hadden hem een weekje in huis toen de buren kwaad aan de deur stonden. Ze waren het helemaal zat, al dat blaffen, het moest gelijk stoppen. Anders zouden ze ’t wel merken!

Tweedehandsje
De eigenaren waren verbouwereerd. Ze wisten helemaal niet dat Willem overlast veroorzaakte. Nieuwkomer Willem was een tweedehandsje. In het vorige gezin kon hij niet langer blijven omdat de eigenaar ziek was. Helemaal duidelijk was zijn voorgeschiedenis niet. De nieuwe eigenaren vertelden dat ze vreselijk veel van hem hielden en álles voor hem over hadden. Want hij had hun zó verdrietig aangekeken! Hij was altijd heel erg lief en gehoorzaam. Als ze thuis waren tenminste, zoals nu gebleken was.

Zweetvoeten
Het is een voor mij overbekende situatie. Als een hond herplaatst wordt is dat meestal niet omdat hij zweetvoeten heeft. Vaak is er een verborgen gedragsprobleem. Lang niet altijd wordt het de nieuwe eigenaren verteld. Goedbedoelende mensen ontfermen zich met liefde en een warm hart over zo’n dier. Geven hem een tweede kans in een nieuw gezin. Een mooie gedachte, maar soms het begin van ellende.
In dergelijke situaties is het van belang niet te wachten met het inroepen van professionele hulp. Er moet goed uitgezocht worden welke problemen er zijn. En waardoor ze veroorzaakt zijn. Meestal zijn de gedragsproblemen wel te verhelpen. Vaak zijn er op korte termijn oplossingen te bereiken. Wel is er dan persoonlijke begeleiding nodig van een gedragstherapeut. Uitgangspunt is voor mij altijd dat er een hechte samenwerking tussen mens en dier moet groeien. Kennis van hondentaal, begrip, inzicht en geduld zijn dan belangrijke ingrediënten.